در اتاق من كه رنگش تنهايي است ... وزمانش پر از چكه هاي تكراري است سالهاي خاطر ه به فرصت عبور لحظه ها سلام مي كنند در اتاق من رسالت دريچه شكستن صداي قاب عكس هاست وفاصله هميشه هست وغربت سفر هميشه دراتاق هست وذهن سرد اضطراب پرازعبور نامه هاي خالي است وحرف هاي نامه ها هميشه خيس "هميشه سبز"در اتاق من هميشه مي رود وجمله ها سكوت مي كنند و نقطه ها فرار ولي....... باز هم حكايت شكست بغض سادگي صداي نامه ها ليك باز تلاش مي كنم خدا هميشه در اتاق هست
ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه ششم دی 1386ساعت
21:53 توسط مرضیه میراخورلی| |